Απόψε άκουσα ξανά την με βαρετές
κι αδιάφορες μελωδίες
γεμάτη συλλογή μου.
Την 7η του Beethoven, το Liebestraunn 3 του Liszt,
το Spiegel Im Spiegel του Arvo Pärt,
το Πρελούδιο σε Μι Ελάσσονα του Chopin.
Τόσο ανούσια κι άνευρα,
ανευφυή κατασκευάσματα,
σε αιώνια αριστουργήματα μετασχηματισμένα
φέροντα τα ευφυή των συγχορδιών στηρίγματα.
Κι εγώ πενθώ, ακούγοντας τους άλλους συνθέτες,
την άρνησή σου να γράψω εγώ
τα ακκόρντα στην άθυμη και άρρυθμη
παρτιτούρα της ζωής σου.