Παραλλαγή στο τραγούδι του “πρίγκηπα” Παύλου Σιδηρόπουλου “Κρίμα το Παιδί”.
Η φίλη σου είναι τοξική
κι εσύ είσαι μια ναρκίσα,
ψεύτικη η κάθε σου στιγμή
μία σκισμένη αφίσα.
Έγινες ρόλος στη σκηνή,
με πρόσωπο βιτρίνα,
μα μέσα νιώθεις μια σιωπή,
σε καίει η ρουτίνα
Ώπα, κρίμα τη μικρή,
όποιος μπλέξει θα καεί
μα όταν η μάσκα της χαθεί
θα βρει καινούργιο θύμα
Απ’ το πρωί απ’ τις εννιά
δράμα και παραστάσεις
και ψάχνεις μέσα στα κενά
κάποιον να ξεγελάσεις
Μοιάζεις με κούκλα πλαστική,
με γυάλινα τα μάτια
κι όταν τελειώνει η γιορτή
είναι η ψυχή σου άδεια
Ώπα, κρίμα τη μικρή,
όποιος μπλέξει θα καεί
μα όταν η μάσκα της χαθεί
θα λάμψει η αλήθεια.
Ξημέρωμα ζητάς ξανά
την προσοχή να πάρεις,
με φώτα, likes και μουσική
το θρόνο σου γουστάρεις
Άσε τους δικαιωματισμούς,
κι άντε για θεραπεία,
γιατί είναι όλη σου η ζωή
απάτη κι αμαρτία.
Βρε ώπα, κρίμα τη μικρή,
όποιος μπλέξει θα καεί
μα όταν η μάσκα της χαθεί
θα είναι πάντα μόνη