Κάποτε ακούς τη φράση
– Σ’ ευχαριστώ, ήσουν καταλύτης για μένα.
Θα ήταν ευχάριστο,
ίσως και εμψυχωτικο
αν δεν σημαινε ότι έτσι απλά
περνούσες στη λήθη.
Κι αυτή με μια απλή κουβέντα
ξεπλήρωσε τα μύρια ξενύχτια,
τους κόπους και τις σκέψεις
Βγήκε από την υποχρέωση
σαν να σου έβαλε ένα πιάτο φακές
όταν πεινάς για ολόκληρο κατσίκι
Εσύ ο ικανός,
ο δυνατός,
ο έμπειρος,
ο αβρός,
κατάφερες αυτό που δεν έκανε κανείς.
Ολοκλήρωσες την αντίδραση
την έβαλες σε κίνηση:
Παρήγαγες ένα κομμάτι ολόλαμπρο χρυσό μέσα απ’ τα σκύβαλα
Και πάλι εσύ βγήκες ανέπαφος
χωρίς να σε αγγίξει κάτι
δίχως να πάρεις έστω ένα μόριο
από το πολύτιμο προϊόν που βοήθησες να δημιουργηθεί
Ήλθες, είδες, οίδες, απήλθες
Όπως ο καταλύτης στη Χημεία
Star Trek Greece