Τα παιδιά μας εδώ
Παίζουν κυνηγητό
Τρέχουν μέχρι να τα πιάσουν
Κι ύστερα κυνηγούν αυτά
Άλλες φορές κρύβονται
πίσω από ένα αμάξι
κι ήσυχα περιμένουν να βγουν
Άλλα πιο κει κρατάνε ένα κλαδάκι για τουφέκι
και δυο πέτρες για χειροβομβίδες
και παίζουν πόλεμο
πυροβολούν με το στόμα
και μαλώνουν αν πέθαναν στα ψέματα
Κι αν κάποιος κάνει ζαβολιά,
“έξω” για δύο γύρους.
Κάθαρση κι εξιλέωση
Μα αυτά τα παιδιά εκεί
-δεν είναι δικά μας-
παίζουν τα παιχνίδια ανάποδα.
Τρέχουν όχι στο κυνηγητό,
μα μόνο λίγο μέχρι να κρυφτούν.
Όταν τα κυνηγάνε, κρύβονται, δεν τρέχουν.
Σαν τα πιάσουν, δεν κυνηγάνε ποτέ.
Και σαν κρυφτούν, δεν μένουν ήσυχα. Βαριές
ανάσες, αναφιλητά μέσα στα χαλάσματα.
Τον πόλεμο δεν τον μάθανε σαν παιχνίδι
και δεν σκοτώθηκαν ποτέ στα ψέματα.
Ποτέ δεν έπαιξαν σωστά τα παιχνίδια
κι είναι ύψιστο έγκλημα και βαριά η τιμωρία
Ατιμώρητοι αυτοί που τους τα έμαθαν λάθος
Δίχως τιμωρία κι εμείς που δεν τους σταματάμε
Geeky stuff
//
- macgiorgosgr on Εϊτίλα
- Dragan Satanović on Εϊτίλα
- TALIBAN on He’s dead, Jim
- Βαγγέλης Σίδερης on Big Bang…
- Πέτρος on Big Bang…
{}
Apple Big Bang bloggers iPad ipv6 Leonard Nimoy Linux Mac Safari Star Trek Steve Jobs Widget Ώρα της Γης Αμόρφωτοι ΔΝΤ ΔΣΕ Ελληνικός στρατός Εϊτίλα ΚΚΕ ΠΑΣΟΚ Παλαιστίνη Ποίηση ΣΥΡΙΖΑ Υγεία έρωτας απεργία απόλυση αστροφυσική αστυνομία γρίπη δόντια εκλογές επανάσταση η/υ ηλιθιότητα ιμπεριαλισμός καπιταλισμός κρίση κρύο λαϊκή εξουσία ξερόλες σοσιαλισμός υλισμός φασισμός ψυχολογίαGeeky stuff
Star Trek Greece