Λάθος παιχνίδια

Τα παιδιά μας εδώ
Παίζουν κυνηγητό
Τρέχουν μέχρι να τα πιάσουν
Κι ύστερα κυνηγούν αυτά
Άλλες φορές κρύβονται
πίσω από ένα αμάξι
κι ήσυχα περιμένουν να βγουν
Άλλα πιο κει κρατάνε ένα κλαδάκι για τουφέκι
και δυο πέτρες για χειροβομβίδες
και παίζουν πόλεμο
πυροβολούν με το στόμα
και μαλώνουν αν πέθαναν στα ψέματα

Κι αν κάποιος κάνει ζαβολιά,
“έξω” για δύο γύρους.
Κάθαρση κι εξιλέωση

Μα αυτά τα παιδιά εκεί
-δεν είναι δικά μας-
παίζουν τα παιχνίδια ανάποδα.
Τρέχουν όχι στο κυνηγητό,
μα μόνο λίγο μέχρι να κρυφτούν.
Όταν τα κυνηγάνε, κρύβονται, δεν τρέχουν.
Σαν τα πιάσουν, δεν κυνηγάνε ποτέ.
Και σαν κρυφτούν, δεν μένουν ήσυχα. Βαριές
ανάσες, αναφιλητά μέσα στα χαλάσματα.
Τον πόλεμο δεν τον μάθανε σαν παιχνίδι
και δεν σκοτώθηκαν ποτέ στα ψέματα.

Ποτέ δεν έπαιξαν σωστά τα παιχνίδια
κι είναι ύψιστο έγκλημα και βαριά η τιμωρία

Ατιμώρητοι αυτοί που τους τα έμαθαν λάθος
Δίχως τιμωρία κι εμείς που δεν τους σταματάμε

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.