Χωρίς δικαίωμα
Βουβή μου αγάπη,
Κρατώ σε μυστική,
στα χείλη μου σβήνει πριν βγει η φωνή μου.
Σβήνει η γραφή μου πριν στεγνώσει στο χαρτί.
Σε θέλω, μα στέκω σιωπηλός,
δίπλα σου όσο μια αναπνοή
και μακριά σου όσο χίλιοι παρασάγγες.
Σε βλέπω, γελάς και χαίρομαι
Γελάς, και είναι στα μάτια σου χαραγμένη η αμφιβολία.
Σ’ ακούω κι αυτός ο ήχος της καρδιάς σου
Συντονίζει την δική μου.
Μαζί κι οι δυο παλινδρομούν.
Κι εγώ, μακριά σκιά στο ναδίρ του Ήλιου
κρατώ την αλήθεια μου σφιχτοδεμένη,
μην ξεφύγει κι αλητεψει
Αν σε φτάσει θα σπάσει από το βάρος της
η λεπτή σου ύπαρξη.
Μιλώ. Ραγίζει η ησυχία σου·
Σιωπαινω. Ραγίζω εγώ.
Έτσι, σε αγαπώ:
με απόσταση, με μια ελπίδα
κάποτε να ελευθερωθείς
Κι ισως τότε τα λόγια μου αμολησω
να έρθουν να σε βρουν.
Μέχρι τότε,
όσο σε προσμένω,
θα σ’ αγαπώ αθόρυβα,
όπως αγαπούν όσοι δεν τους δόθηκε
το δικαίωμα να αγαπήσουν.
Star Trek Greece